BENİ ÖP SONRA DOĞUR BENİ / Cemal Süreya

 

BENİ ÖP SONRA DOĞUR BENİ

 

Şimdi
utançtır tanelenen
sarışın çocukların başaklarında.

Ovadan
gözü bağlı bir leylak kokusu ovadan
çeviriyor o küçücük güneşimizi.

Taşarak evlerden taraçalardan
gelip sesime yerleşiyor.

Sesimin esnek baldıranı
sesimin alaca baldıranı.

Ve kuşlara doğru
fildişi: rüzgarın tavrı.
Dağ: güneş iskeleti.

Tahta heykeller arasında
denizin yavrusu kocaman.

Kan görüyorum taş görüyorum
bütün heykeller arasında
karabasan ılık acemi
– uykusuzluğun sütlü inciri -
kovanlara sızmıyor.

Annem çok küçükken öldü
beni öp, sonra doğur beni.

Cemal SÜREYA

This entry was posted on Çarşamba, 04 Oca 2012 at 6:02 PM and is filed under 1.-DERGİLERİMİZ. Bu yazıya verilen yanıtları bir RSS 2.0 beslemesi yardımıyla takip edebilirsiniz. Bir yorum bırakabilir, yada kendi sitenizden geri izleme yapabilirsiniz.

2 Responses to BENİ ÖP SONRA DOĞUR BENİ / Cemal Süreya

  1. Simge Edebiyat | G!ZEM !ĞL! diyor ki:
    10/01/2012, 6:23 PM

    [...] Beni Öp Sonra Doğur Beni Cemal SÜREYA Share this:TwitterFacebookLike this:BeğenBe the first to like this post. This entry was posted in Edebiyat and tagged Simge şiir by gizemigli. Bookmark the permalink. [...]

    Cevapla

Yorum yapın

Fill in your details below or click an icon to log in:

Gravatar
WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. ( Log Out / Değiştir )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. ( Log Out / Değiştir )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. ( Log Out / Değiştir )

Vazgeç

Connecting to %s

Takip Et

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 38 other followers