GOETHE DİYOR Kİ:

19/10/2009

AŞK

Çünkü aşk, hissediyorum ki,
Çözüp her çeşit bağı,
Kuruyor kendi bağlarını.
*
Aşk değil mi bizi zenginleştiren?
Her mutluluktan üstün değil mi
Mutluluğum, sen kollarımdayken?
*
İnanın bana, dünyada aşk ve tutkuya
Yetenekli bir kalpten daha
Saygıdeğer bir şey yoktur.
*
Emekle uzun sürede zor elde edileni
Bir anda bağışlar aşk.
*
Sonunda doyuma ulaşmış aşkın o güzel etkisi:
Ruhları usulca çözerken bedenleri birleştiren.
*
Her şey aşk için!

ACILAR

Katlanılmış acıların anısı bir zevktir
*
Yardıma çağırdım hep acılardır,
Çünkü dostumdur onlar, öğüt verirler bana.
*
Kendi acımızdır öğreten bize
Başkalarının acısını bölüşmeyi.
*
Dertleri yok olsun diye Tanrı
Çoğu zaman birleştirir mutsuzları.
*
Kendi değerinin tadına mı varmak istiyorsun,
Öyleyse sen değer vermelisin dünyaya.
*
Beni sevindiren her şeye sahipsem,
Vermek isterim herkese her şeyi.
*
Anladığı şeyi duyar her insan yalnızca.
*
Buluşlarımıza sevgiyle bağlanırız,
Öğrendiklerimize güvenle…
*
Kolaydır mutlu insana hizmet etmek.

GÜZEL

Ey Zeus, ben niçin ölümlüyüm? diye sordu güzellik.
Ben yalnız ölümlüyü güzel yaptım ya, dedi Tanrı.
*
Kendini sevimli bir biçimde örtmüş
Erdemden başka nedir ki güzellik?
*
Güzelden anlayan bilir yalın güzeli,
Süslü ise yığınlara seslenir.
*
Güzellik her yerde aranan bir konuktur.
*
Yanılmam ben, güzellik doğru yolda yürütür.

ETKİLER, İZLENİMLER

Ne tuhaf bir etkiye sahiptir ilk izlenim bilir misin;
Hakikatle yalanın yüksek düzeyde karışımıdır o.
*
Başka bir yaradır canlı her izlenim,
Onu alırken bir şey hissetmez insan.
*
İlk izlenimlere güvenir tüm kadınlar,
Bunları cesaretle dile getirecek kadar mutludurlar.
Nedenlerle etkileri karıştırmaktan hoşlanırlar.
*
İki benzer ruhun birbirine etkisi,
İnsanlığın en güzel ilişkisi.
*
Bizi etkileyecek olan her şeyin karakteri olmalı.
*
Tensel alanda güçlüdür tüm ahlak izlenimleri.

MUTLULUK

Mutluluk ve mutsuzluk halkaları yaşamda
Birbirine bağlıdır, gerçeklikle düş gibi;
Biri olmadan varolamaz öbürü,
Ve biri ötekinin hatırı için vardır,
Ve dünyada her sevinç yalnızca ödünç sayılır.
*
Dert içinde yeni dertler gizlidir,
Mutluluk içinde de yeni mutluluklar gizlidir.
*
İster kral olsun, ister sıradan biri
En mutlu insan, evinde huzurlu olan.
*
Sevinç içinde hüzün olmalı, hüzün içinde sevinç.
*
Günün sonunu, ağzının tadını bilenlerle yaşamalı
*
Ne yazık ki bende doğrulandı eski bir söz:
Şans ve güzellik uzun süre birleşmez.

SEVGİ

Hep aynı kalabilendir gerçek sevgi:
Her şey bağışlansa da,
Her şey yasaklansa da…
*
Sevilmek istiyorsa insan,
Sevilmeye değer olmalı.
*
Kendini ve bir insanı içten seven,
Nefret edemez ki hiç kimseden.
*
Eğer içemiyorsa, sevmemeli insan;
Ve hiç içmemeli eğer sevemiyorsa.
*
Sevilmek, ey Tanrılar ne büyük mutluluktur,
Ve sevmek ey Tanrılar mutluluklar doruğudur.
*
Eğer iki kişinin birbirini sevmesi
Gerekiyorsa, onları ayırmak yeterlidir.
*
Ev mutluluğunu bulmuş bir adam
Onu neden uzaklarda arar ki?

(Derleyen: Cansever Eyüboğlu, Dinmeyen Aşkla, S’imge Yayınları)


S’imge Şairler : GOETHE

19/10/2009

goethe

Wolfgang von GOETHE / Seçilmiş Şiirler
(1849 – 1832)

SEVGİLİNİN YAKINLIĞI

Seni hatırlarım, sulara günün
şavkı vurunca
Seni hatırlarım, dalgalara ay
Renkler verince.

Seni görür gözüm, uzak yollarda
Tozlar kalkarken,
Derin gecelerde, dağ yollarında
Yolcu titrerken.

Seni işitirim boğuk seslerle
Su yükselince
Kırlarda sükutu dinlerim gece
Her şey susunca.

Uzakta da olsan, ben yanındayım,
Sen yanımdasın.
Gün söner, yıldızlar ışır gökte, ah!
Burda olsaydın !

(Selâhattin Batu)

ZÜLEYHA

Ah, ne çok kıskanırım bir bilsen
Serin kanatlarını, ey seher yeli!
Tatlı esintiler gönderirsin sevdiğime
Ben ayrılık acısıyla kıvranırken.

Usulca bir özlem uyandırır yüreğimde
Usul usul süzüldükçe kanatların,
Ilık nefesinle buğulanır, çoğalır
Dağlarım, çiçeklerim, gözyaşlarım..

O yumuşacık esintinle sen
Serinletir, sararsın yaralı gönülleri,
Ben ki umarsız acımla çoktan ölmüştüm
Kalmasaydı ona kavuşma umudum.

Hadi git, bul artık biricik sevgilini,
Tatlı ezgiler söyle kalbine onun,
Ama sakın sevincini dağıtma,
Üzme onu kendi gizli dertlerinle..

Ona hep sonsuz bir şükranla seslen,
Çünkü aşkıdır can veren hayatına;
Ortak mutluluğu yüreklerimizin
Bağlıdır yalnızca onun sevgili yakınlığına…

(Gönül Gönensin)

ZÜLEYHA DİYOR Kİ:

Ayna ayna söyle bana en güzel ben değil miyim?
Ama siz dersiniz ki, yaşlanmak da var sonunda.
Oysa Tanrı katında ebedîdir her şey, bilirim,
Ve şu anda sonsuz sevgisi kalbimde yaşamakta…

(Tüzün Gürson)

KURTULUŞ

Sevdiğim güzel aldatınca beni
Düşman kesildim her sevince
Varıp akan bir ırmağa koştum
Akan sular geçip gitti önümce.

Sessiz, umutsuz kaldım ayakta
Başım, bakışlarım sarhoş gibiydi,
Suya düşecektim hemen nerdeyse
Dönüyordu her şey çevremde sanki.

Ansızın çağıran bir ses işittim
Döndürdüm geriye vücudumu,
Büyüleyen tatlı bir sesti gelen
“Dikkat et ki ırmak derin” diyordu.

Bir alev geçti damarlarımdan
Baktım bir sevimli kızcağızdı bu,
Adını sorunca “Kaetchen’im” dedi
“Güzel Kaetchen,” dedim, “sen ne duygulu,

Ne iyi bir kızsın, kurtardın beni
Bütün hayatımı borçluyum sana;
Fakat yetişmez bu bana ettiğin
Benim ol, en güzel bahtı sun bana”

Sonra anlatınca çektiğim derdi
Eğdi gözlerini tatlı tatlı,
Ben öptüm onu, o öptü beni
Bir daha anmadım ölümün adını.

(Selâhattin Batu)

SON SEVGİLİ

Bir ırmağın kıyısında, uzanmışım kumlara
Pırıl pırıl sularında serinliyor kollarım
Arzuyla dolduruyor kalbimi dalgacıklar
Tadıyorum doğanın değişik sevinçlerini.

En çok sevdiğin kimdi, seni unuttu diye
Geçip giden güzel yılları çağırma hiç boşuna.
Son sevgilinin dudağındaki yaşam tadı
Değişilmez ilk öpüşün unutulmuş tadına.

(Gönül Gönensin)

MARİENBAD AĞIDI

Gerçi insan acısında susar ama
Bir Tanrı bana söyleme gücü verdi
Artık ne bekleyebilirim. yeniden
Buluşsam da o gonca çiçekten
Cennet ve cehennem seni bekliyor
Duygular kararsızlık dalgalarında sarsılırken.
Bitsin bu kuşkular artık! işte gök kapında
Kaldırıyor yerden seni kollarıyla.

İşte cennete kabul edildin. keşke
Değer olsaydın sonsuz güzel hayata
Artık ne istek, ne umut, ne tutku kaldı
Burasıydı yöneldiğin içten çabalarla
Karşında görünce eşsiz güzelliği
Yanık gözyaşlarının kaynağı tükendi.

Kapılarda bekliyordu, karşılar gibi
Adım adım mutlu etti beni
Bir daha koştu son öpücükten sonra
Bir son daha kondurmaya dudaklarıma
Nasıl da canlı şimdi anısı
İçimde alevden harflerle yazılı.

O gönül ki, yüksek surlar yaptırmış
İçinde korumak için kendini ve sevdiğini
Onun yerine de sevinç duyuyor bu aşktan
Yalnızca ona açınca kapılarını tanıyor kendini.
Böylece kendi sınırları içinde daha özgür
Ve yalnızca ona teşekkür için atıyor yüreği.

Sevme gücü ve gereksinim
Karşılıklı sevgiyle yok edildi
Sevinçli tasarılar için umudun neşesi
Karar ve eylem için hemen bulundu.
Aşk bir heyecansa seven için,
Ben en hoş örneğiyim bunun.

Şimdi uzaktayım! Şimdiki duruma
Yakışan ne? Bilmiyorum.
Kimi güzellikler, kimi iyilikler sunuyor bana
Bir yük bu. kurtulmam gereken
Engellenemez bir özlem beni yollara düşüren
Sonsuz gözyaşından başka bir umarın olmadığı!

(Ulrike Böhmer – Turgay Fişekçi)

MELANKOLİ

Sakın silmeyin, silmeyin boşuna
Ölümsüz aşkların gözyaşlarını!
Silinmiş, ölgün gözlerle bakınca
Öylesine boş, anlamsızdır dünya.
Dokunmayın, ah! Silmeyin boşuna
Umutsuz aşkların gözyaşlarını!

(Tüzün Gürson)