S’imge Şairler : GOETHE

goethe

Wolfgang von GOETHE / Seçilmiş Şiirler
(1849 – 1832)

SEVGİLİNİN YAKINLIĞI

Seni hatırlarım, sulara günün
şavkı vurunca
Seni hatırlarım, dalgalara ay
Renkler verince.

Seni görür gözüm, uzak yollarda
Tozlar kalkarken,
Derin gecelerde, dağ yollarında
Yolcu titrerken.

Seni işitirim boğuk seslerle
Su yükselince
Kırlarda sükutu dinlerim gece
Her şey susunca.

Uzakta da olsan, ben yanındayım,
Sen yanımdasın.
Gün söner, yıldızlar ışır gökte, ah!
Burda olsaydın !

(Selâhattin Batu)

ZÜLEYHA

Ah, ne çok kıskanırım bir bilsen
Serin kanatlarını, ey seher yeli!
Tatlı esintiler gönderirsin sevdiğime
Ben ayrılık acısıyla kıvranırken.

Usulca bir özlem uyandırır yüreğimde
Usul usul süzüldükçe kanatların,
Ilık nefesinle buğulanır, çoğalır
Dağlarım, çiçeklerim, gözyaşlarım..

O yumuşacık esintinle sen
Serinletir, sararsın yaralı gönülleri,
Ben ki umarsız acımla çoktan ölmüştüm
Kalmasaydı ona kavuşma umudum.

Hadi git, bul artık biricik sevgilini,
Tatlı ezgiler söyle kalbine onun,
Ama sakın sevincini dağıtma,
Üzme onu kendi gizli dertlerinle..

Ona hep sonsuz bir şükranla seslen,
Çünkü aşkıdır can veren hayatına;
Ortak mutluluğu yüreklerimizin
Bağlıdır yalnızca onun sevgili yakınlığına…

(Gönül Gönensin)

ZÜLEYHA DİYOR Kİ:

Ayna ayna söyle bana en güzel ben değil miyim?
Ama siz dersiniz ki, yaşlanmak da var sonunda.
Oysa Tanrı katında ebedîdir her şey, bilirim,
Ve şu anda sonsuz sevgisi kalbimde yaşamakta…

(Tüzün Gürson)

KURTULUŞ

Sevdiğim güzel aldatınca beni
Düşman kesildim her sevince
Varıp akan bir ırmağa koştum
Akan sular geçip gitti önümce.

Sessiz, umutsuz kaldım ayakta
Başım, bakışlarım sarhoş gibiydi,
Suya düşecektim hemen nerdeyse
Dönüyordu her şey çevremde sanki.

Ansızın çağıran bir ses işittim
Döndürdüm geriye vücudumu,
Büyüleyen tatlı bir sesti gelen
“Dikkat et ki ırmak derin” diyordu.

Bir alev geçti damarlarımdan
Baktım bir sevimli kızcağızdı bu,
Adını sorunca “Kaetchen’im” dedi
“Güzel Kaetchen,” dedim, “sen ne duygulu,

Ne iyi bir kızsın, kurtardın beni
Bütün hayatımı borçluyum sana;
Fakat yetişmez bu bana ettiğin
Benim ol, en güzel bahtı sun bana”

Sonra anlatınca çektiğim derdi
Eğdi gözlerini tatlı tatlı,
Ben öptüm onu, o öptü beni
Bir daha anmadım ölümün adını.

(Selâhattin Batu)

SON SEVGİLİ

Bir ırmağın kıyısında, uzanmışım kumlara
Pırıl pırıl sularında serinliyor kollarım
Arzuyla dolduruyor kalbimi dalgacıklar
Tadıyorum doğanın değişik sevinçlerini.

En çok sevdiğin kimdi, seni unuttu diye
Geçip giden güzel yılları çağırma hiç boşuna.
Son sevgilinin dudağındaki yaşam tadı
Değişilmez ilk öpüşün unutulmuş tadına.

(Gönül Gönensin)

MARİENBAD AĞIDI

Gerçi insan acısında susar ama
Bir Tanrı bana söyleme gücü verdi
Artık ne bekleyebilirim. yeniden
Buluşsam da o gonca çiçekten
Cennet ve cehennem seni bekliyor
Duygular kararsızlık dalgalarında sarsılırken.
Bitsin bu kuşkular artık! işte gök kapında
Kaldırıyor yerden seni kollarıyla.

İşte cennete kabul edildin. keşke
Değer olsaydın sonsuz güzel hayata
Artık ne istek, ne umut, ne tutku kaldı
Burasıydı yöneldiğin içten çabalarla
Karşında görünce eşsiz güzelliği
Yanık gözyaşlarının kaynağı tükendi.

Kapılarda bekliyordu, karşılar gibi
Adım adım mutlu etti beni
Bir daha koştu son öpücükten sonra
Bir son daha kondurmaya dudaklarıma
Nasıl da canlı şimdi anısı
İçimde alevden harflerle yazılı.

O gönül ki, yüksek surlar yaptırmış
İçinde korumak için kendini ve sevdiğini
Onun yerine de sevinç duyuyor bu aşktan
Yalnızca ona açınca kapılarını tanıyor kendini.
Böylece kendi sınırları içinde daha özgür
Ve yalnızca ona teşekkür için atıyor yüreği.

Sevme gücü ve gereksinim
Karşılıklı sevgiyle yok edildi
Sevinçli tasarılar için umudun neşesi
Karar ve eylem için hemen bulundu.
Aşk bir heyecansa seven için,
Ben en hoş örneğiyim bunun.

Şimdi uzaktayım! Şimdiki duruma
Yakışan ne? Bilmiyorum.
Kimi güzellikler, kimi iyilikler sunuyor bana
Bir yük bu. kurtulmam gereken
Engellenemez bir özlem beni yollara düşüren
Sonsuz gözyaşından başka bir umarın olmadığı!

(Ulrike Böhmer – Turgay Fişekçi)

MELANKOLİ

Sakın silmeyin, silmeyin boşuna
Ölümsüz aşkların gözyaşlarını!
Silinmiş, ölgün gözlerle bakınca
Öylesine boş, anlamsızdır dünya.
Dokunmayın, ah! Silmeyin boşuna
Umutsuz aşkların gözyaşlarını!

(Tüzün Gürson)

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: