AVCI / Ergin Günçe

ERGİN GÜNÇE

(1938 – 16 Ocak 1983)

AVCI

Kalbim, bu sessiz sonbaharda
Bugünkü atlaslara inanma sakın
Düz bir tepsidir dünya
Yolun sonuna ulaştın artık
Güzel bir durum kıyısındasın.

Bir kırmızı fenersin bir hayli dokunaklı
Uzayan kar tipisi altında
Kalbim, dağların kaybolmuş senin
Kurtlar falan inmiştir bembeyaz ovalara
Bir ağlayışı sustuğun belli
Şarkılarını söylerken

Kalbim, göller bölgesindesin
Ne olur gölgeli yollardan yürü
Başında bir şapka güneşten sakın
Gözlerinden okuyorum acını
Bir aile yangınında testilerin kırılmış
Kavrulmuş gitmiş sanki çocukların

Kalbim benden hatırlısın bilgeler arasında
Avcısın, çünkü bir orman içindesin
Sulardan içiyorsun, meyvelerden yiyorsun
Tırmanmak istiyorsun bir tepe daha
Güleçsin nedense bir çocuk gibi
Köpeğine gençliğini anlatıyorsun

Güneş bir portakal çığlığıyla battı
Tutukluk yapıyor kırma tüfeğin
Derme çatma kulübenden uzaksın
Kalbim bir telgraf çek kendi kendine
Seni bekliyor son yolculuğun
Tenha bir istasyonda

İlk karakola teslim ol ya da
Köpeği bir dostuna emanet bırak
Ormanda bir köşeye göm fişeklerini
Anıları bir müzeye gönder istersen
Bunca yıl yaşadın yakalanmadın
Güzel suçlar işledin bir tarih oldun artık
Eğer bana sorulacak olursa.

Her hüznü her sevgiyi ayakta alkışladın
Gül kökünden bir pipo
Bir yasemin ağızlık
Yadigar kalsın bezirganbaşı
Tüm avcılara yadigâr kalsın.

Reklamlar

6 Responses to AVCI / Ergin Günçe

  1. Ali Çeviker dedi ki:

    Avcı [Kalbim, emekli bir avcısın ormanda]adlı, François Villon şiirinin Ergin Günçe çevirisine ilişkin:

    Eksik bir şiir için yapılacak yorumları önlemek derdiyle…
    Bkz. VAROŞ Kültür Sanat Dergisi / Sayı: 7/8 ; Yaz/Güz 1995 / Sayfa: 3.

  2. dadal günçe dedi ki:

    Sayın Çeviker, ben şair Ergin Güne’nin oğluyum. Bu Villon’dan çeviri konusu merhum Mustafa Ekmekçi’nin bir hatası sonucu kalıcı hale geldi bildiğim kadarıyla. Varoş Kültür Sanat dergisinin adı geçen sayısı bende yok ne yazık ki. Bana ulaşırsanız bu konuyu tartışmak isterim.

    dadal günçe

  3. dadal günçe dedi ki:

    bu konu sürüncemede kaldı,oysa ben netleşsin istiyorum.selamlarımla…

    dadal günçe

  4. Ali Çeviker dedi ki:

    Sürüncemeden kurtarmak için atılacak ilk anlamlı adım,adı geçen derginin belirtilen sayısını sahaflardan ya da internet kitapçılarından arayıp,bulmak;sonra da,şiirin eksiğinin –burada– giderilmesini sağlamaktı.Öyle değil mi? Şiirin,bunca zamandır –burada– eksik haliyle kalmasını içinize nasıl sindirdiğinizi anlayamadım, bir türlü..
    Benden de selamlar..
    Ali Çeviker

  5. dadal günçe dedi ki:

    Ali Bey,öncelikle,bu kadar peşin hükümlü ve suçlayıcı olmamanızı tercih ederdim.Şiir eksik değil,Can yayınlarından 1988 yılında çıkan “Türkiye Kadar Bir Çiçek” kitabından ve bendeki son el yazmalarından biliyorum bunu.Bu şiirle ilgili talihsiz bir durum şiirin ısrarla François Villon’a ait zannedilmesidir.Düzeltmeye çalıştığım husus budur.Bana dadagu@yahoo.com adresinden yazabilirseniz sevinirim.
    dadal günçe
    *simgeşiir bana kargo adresimi sordu,gönderdim,bir ses çıkmadı.
    *internet ortamlarında ya da sahaflarda adı geçen sayıya ulaşamadım.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: