MART KEDİSİ / Cem Uzungüneş

CEM UZUNGÜNEŞ

(1962)

MART KEDİSİ


……………………………………………..Tılsım için


“Sus be mübarek kedi, gece gece…”
demişim, babamın genetik mirası kısık sesimle,
bir şiire doğru koşan bir tayı düşünürken.

Bir hayâl çobandı o.
Ak kuzuyu bana ikinci kez sevdirirken
gözlerindeki sevinç mi olgunlaşmıştı,
minik elim ılık-nemli yapağıya
dokunmak duygusunu mu kanıksamıştı? Bilemeyiz
Kedinin adı Tılsım olsun mu?

Saçlarıma değen eli, kokusunun devamı olan eli
beni niye ürpertmezdi de, şimdi
(tay bir sise girerken) ürperiyorum?

Çok ağlardı. “Ağlamasan a! derdim, arkadaşlarım görecek.”
O da ağlamasını ellerine, saçının rüzgârda uçuşmasına
ağaçların yosunlu (kuzey) gövdesine
şöyle dalgınlıkla dokunuşuna… y e d i r i r d i;
arkadaşlarım görmesin diye.

Kedi aşk istiyor geceden. Aşk olsun.

Çok tutumlu kullanırdı mutluluğu.
Pastoral bir adamdı; koyun selini beyaz,
tiz bir ı s l ı k l a akıtırdı; ıslak orman
duygulanmasın. Acı kışkırtıcıdır.

Kedinin şehvetli sesi bana acı veriyor.

Ama koşan bir tayın sisli bir anıya dönüşmesine,
koşan bir tay imgesinin sinsice çekip gitmişliğine
gecenin bir cevabı yok! Tılsım çoktan ölmüşken
bu boşluğu neye yedireceğiz?

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: