FAREWALL / Neruda

Pablo NERUDA

FAREWALL

(Hayranım Denizcilerin Sevdasına)

Hayranım denizcilerin sevdasına,
öperler ve çekip giderler.

Söz verirler,
ama dönmezler bir daha.

Her kapıda bir kadın yollarını gözler:
denizciler öperler ve giderler.

Ve ölüm yatırır onları bir gece
denizin döşeğine.

(Hayranım Öpüşlerde Paylaşılan Sevdaya)

Hayranım öpüşlerde paylaşılan sevdaya,
döşekte ve ekmekte paylaşılan.

Sevda bu, kimi sonsuza uzar,
kimi bir yıldız gibi kayar.

Sevda özgür olmalı ki,
dönüşebilsin sevgiye.

Sevda kutsallaşır yakınlaştıkça,
kutsallaşır uzaklaştıkça.

(Erimiyor Artık Gözlerinde Gözlerim)

Erimiyor artık gözlerinde gözlerim
tadlanmıyor yanında acılarım.

Ancak taşıyacağım bakışını her nereye gidersem,
sen de taşıyacaksın acımı her nerede yürürsen.

Senindim, sen de benim. Daha ne olsun?
Bir devrialem yaptık aşkın geçtiği yerlerden.

Senindim, sen de benim. Öyle de kalacaksın,
aşıladım ya kendimi bahçenden kestiğim filize.

Alıp başımı giderim. Kederliyim: hep sürecek kederim.
Beni sardığından beri, bilmem ki nere giderim.

…Elveda der bir çocuk yüreğinden bana.
Ben de derim elveda.

Türkçesi: Adnan Özer

Reklamlar

One Response to FAREWALL / Neruda

  1. zeynepnazan dedi ki:

    Farewell

    Senin derinliklerinden, diz çökmüş,
    benim gibi mutsuz bir çocuk, bakıyor bize.

    Onun damarlarında tutuşacak yaşam için,
    bizim yaşamlarımızı birbirine bağlamaları gerekirdi.

    O eller, seninkilerin kopyası eller için,
    benim ellerimi öldürmeleri gerekirdi.

    Onun yeryüzüne bakan gözleri için,
    seninkilerde gözyaşı göreceğim bir gün.

    Bunu istemiyorum, Sevgilim.

    Ki, hiçbir şey bizi bağlamasın
    hiçbir şey bizi birleştirmesin.

    Ne dudaklarına aromasını veren kelime,
    ne de kelimelerinin söylemedikleri.

    Ne yaşayamadığımız aşk baharı,
    ne senin hıçkırıkların, pencerenin kenarında.

    Denizcilerin aşklarını seviyorum
    öpüyorlar, ve gidiyorlar.

    Bir söz bırakıyorlar arkalarında
    Bir daha dönmüyorlar asla.

    Her limanda bir kadın, bekliyor:
    denizciler öpüyorlar, ve gidiyorlar.

    (Bir gece ölüme yatıyorlar
    denizin yatağında.)

    Öpücüklerde, yatakta ve ekmekte
    paylaşılan aşkı seviyorum.

    Sonsuz olabilen
    ve bir an görünüp kaybolabilen aşkı.

    Tekrar sevebilmek için
    Kendini özgür kılan aşkı.

    Yakınlaşan o kutsal aşkı
    Uzaklaşan o kutsal aşkı.

    Artık gözlerim gözlerinde büyülenemeyecek,
    artık acım, senin yanında hafiflemeyecek.

    Ama nereye gitsem, senin bakışını götüreceğim,
    nereye yürüsen, benim acımı götüreceksin.

    Senindim, sen de benim. Başka?
    Bir viraj aldık birlikte, aşkın geçtiği yolda.

    Senindim, sen de benim. Hep o sevdiğim olacaksın,
    o bağrına ektiklerimden biçtiğim.

    Ben gidiyorum. Mutsuzum: ama ben hep mutsuzum.
    Senin kollarından geliyorum. Nereye gidiyorum, bilmiyorum.

    … Bir çocuk hoşçakal diyor, senin kalbinden.
    Ben de ona hoşçakal diyorum.

    Pablo Neruda
    Çeviri :Yiğit Günay

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: