SERİN / Fatih Yavuz Çiçek

Fatih Yavuz Çiçek

Serin

sözün cilvesi üşür
acemi bir ıssızlığın alevi kucaklar gövdemi

renginden vurulmuş güzün
nafile çırpınışıdır bu lerzan
taklacı kuşlar sandığımız düşün ölümü
içimizde koşan çocuğun son nabzıdır susan

bilirsin zarifliğin kanunudur sessizlik
söylemiş miydim ey kalbim
en çok hissemize düşen var git çiçeğini severdim
elvanı mora çalardı aslı da birazcık leylak

hani aşk da yersiz yurtsuz gidiyordu
ve mevsim nalândı ömrüm göçmen kırlangıç

aylardan sonyazdı unutmadım
şöyle fısıldamıştı gülendam :

—haziran bitişse eylül âşiyan
hayat yeni bir göğün namesine başlangıç

Edebiyat Ortamı Kasım-Aralık 2009

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: