S’İMGE : RENKLER

“Körler’ için can sıkıcı bir yerdir, resim galerisi…”
Körler çarşısında ayna satmaksa yaşamın cilvesi.
Dünya kan kırmızı, saman sarısı, ölü yeşil, dünya gök mavisi,
menekşe moru, yaşayan yeşil…
Renkleri yaşamak, dünyanın ve insanın binbir halini yaşamak…
Her önüne çıkanı değil, seçerek yaşamak…

S’İMGE


ÇİÇEK DÜRBÜNÜYÜM GÖR BENİ

Çekmecenin anahtarı çekmecede kalmış, çekmece kilitli.
Çekmeceyi çekmecedir dilimizdeki şiir. *
Rengimiz derinliğimizden gelir.
*
Rengimiz bakar mısın bulutta mı? Nerede aramalı? Uçup gitmişse ten? Umutta mı? Tenimizi kuşanamıyoruz. Bu ağır. Bu zor. Ten mahzun. Tin perîşân.
Kendimizi kuşanamıyoruz. Ağır bulutları hayatın.
Rengimiz: İnsanlarla cengimiz.
*
Rengimiz: Bakar mısın, yüzünde, aynada mı?
Bana renginle mi bakıyorsun, sevgili? Rengimle mi?
*
Boyama beni. Rengim var benim. Kendime benzer dengim var benim.
Bakışının fırçasıyla. Beyninin boyasıyla. Boyama beni.
Bırak rengimi açayım. Rengime var benim.
*
Boyama! Evren tek renk değil!
Boyama! Sen de tek renk değilsin!
*
Rengarenkliğimi devşir. Çiçek dürbünüyüm. Gör beni.
Morum örneğin. Morumu görür müsün? Yeşilimi? Sarım dokunur mu sana?
Mavimi eğer misin? Beyazım görünsün.
*
Gökkuşağının doğurduğuyum. Duyarım renklerin hışırtısını tenimde.
*
Şu ruhun üzerinde nice fırça darbesi, şu ruhun üzerinde nice renk izi,
ona kendini unutturamadı. Ruhların bağımsızlığından geliyor renkleri.
*
Rengim: Sevgilim koklar mısın?
*
Sen türkü söylediğin zaman açan çiçeğin rengi var sözlerimde.
*
Sevişmek: Sen beni boyarken ben de seni boyuyorum
ama herbirimizin üzerindeki renk boyadıklarımızdan farklı.
*
Tinim beni boyayan fırçaları boyar.
Sözcüklerle oynadıklarını sananlar taşıdıkları renkleri göremeyenlerdir.
*
Açılan renklerde görünür kapanan renklerin gizi
*
Solgun ve yorulmuş: Yeni renklere gebe demek ki.
*
Hayatın bir rengi olmalı. Deniz mavisi. Deniz mavi midir?
Hayatın bir rengi olmalı. Ölüm rengi. Ölüm renktir.
*
Sen renkleri işitip sesleri gören sözüm ne renktir?
*
Her insanın bir rengi mi var? Bulsun öyleyse yakışanını.
Hayatın bunca rengi var da hiçbiri kimseye yakışmıyor.
*
Renkler karışırsa sözler kırışır.

Sevda kokar mesela bizim Sandıklı’da bembeyaz çiçekleri münevver ağacının.
Sevgiden, sevgiliden renkler devşiren bu ten, vurmuş gidiyor erken,
dünyanın en eskimiş bukalemunu olan yürek burkucu aşkı.
Bu ten: Renk pınarı. Bu ten: Sevgilinin yâri.
Bu ten, renk kumkuması. Renk atan. Renk savan. Renk çizen, renk çözen.
Bu ten, dünyanın en sevgili bulucu teni. Renk kışkırtan.
Rengi olanla didişendir yaşam.
Bu ten: Renk doğuran. Renk doğurtan. Bu ten ruhun çiçek dürbünü.
Bu ten nice ruhların anası. Renkana bu ten. Bu ten, öylesine bırakılmış yaşarken,
apansız bitiveren, en olmadık damarlarında hayatın. Neden?
Çünkü sevgiliden. Bu ten, gözümüzün önündeki gizemden.
Bu ten, ruh ile malûl, söz ile incinmiş, aşk ile mahrûm.
Bu ten, durmadan sonsuza giden. Aşkı vurup, sevgiliyi vurup, ölümü vurup,
yokluğu vurup, cisimsiz renklerin âlemine giden.
Tenim gidicisin ya, ruhum kadar büyüksün, üstelik ondan daha da akıllısın!
Tenim: Ruhuma hoş geldin. Ruhum: Tenime hoş geldin.
Şimdi bir gökkuşağıdır muhabbet.
Rengini bulmuş bir hûlyâda tenimle ruhum bitimsiz sevişiyor.
Rengimizi duyar duymaz renk verir yaşam. Rengimizle didişir.

* “Gözünde çekmecenin anahtarı kalan kilitli değil ki”
Tolga Suyolcuoğlu, Elem Dağında İbadet

Haziran 2008, Moda

Ahmet İNAM

Reklamlar

One Response to S’İMGE : RENKLER

  1. Nurcan Göksel dedi ki:

    Gökkuşağı gibi zamanlara:)

    Çok teşekkürler, harika bir anlatım.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: