UMUR / Hüseyin Cahit

UMUR

UM

Otuz kuş birden havalandı
Pandoramın mavi kutusundan
Uryan tenlerimiz kimin umrunda..

Göçebe bulutların üzerinde
Can şenliğiydi ötedünya
Aydınlığı kimse anımsamıyor.

Kurdeşen toprağın altında
Kan uykusunda kardelenler
Karanlığı kimse unutmuyor.

İnanmak ne kolay, yaşamak zor
Ben kurtlarımı beslerim sen de
Kuşlarına su vermeyi unutma…

UR

Umur mu gördüm sağlıkta…
Camdan izlediler göğüslerimi.
Kilitlendi cümle kapım
(ayraç içinde üç kara nokta…)

Benliğimden ürperdiğim her gece
narkoz ve karanfil düşlerine
bağımlı bir pervaneydim
(rivayettir sevdalandığım
hayalî örümcek ağına)

Uyanınca anımsadım gökyüzünü;
ödünç kanatlarla geçtiğim
son uçurum‘um’dun: lebideryâ…

Unutma, yaramı neşterinle ört,
Ya da beslediğim dudaklarınla.
Kozadan sonrası fantazya…

Görüp göreceğin gün sayrılıkta
aynalarla kuşatılmış saklı su
(ayraç içinde üç sardunya)

Hüseyin Cahit

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: