DAĞ KURUSU / Aydan Yalçın

 

DAĞ KURUSU

 

bu dağı ben diktim
sonra tutup sakladım ellerimi

sular büyütsün
saçları bir tutam kar olsundu
bütün çabam

harfler diktim
aydınlık bir masaya döküldüm sonra
esrik bir cümle oldum
okudum kendimi baştan sona

gözlerim kaysı kurusuydu
uzayıp giden Malatya
ama hiç bir işe yaramadı turunç
reçel olmaktan başka

sesim sesine değdi
ıslaklığımı bağışla

en çok balkon üzümlerini sevdim ben
o şeytani
o en koruk hallerini
güneşe davetlerini bir de
yeter ki barışık olsunlardı
bir şarap şişesiyle

şimdi bacasına küsmüş
kendine tütüyor ev
renkli oylumlara uzayamıyor gece

soba başı mırıltısı değil
gözlerimdeki uyku

ellerim dilsiz bir at
ellerim dağ kurusu

en ağrılı çatlaklarımdan sızıp
ürküttükçe birikiyor sesimde …

Aydan Yalçın

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: