BEN PERUZ, İLK ARZUNUZ / Hüseyin Cahit

 

BEN PERUZ, İLK ARZUNUZ

 

……………………. Ben sahiden 100 yıl önce mi yaşadım patron*

 

Bir sabah da saçlarımı n’olur tarama tanrım
‘Mor külhani’m sevildiğini bilsin
Düşlerime serpilen kâküllerimi okşayayım

İlk gençliğimi titreten lâ sesiniz dilimde hâlâ
Dudağınızdaki nazenin güvercin
Dem çeker mâzîyi hüzzamla demleyen alnımda

Öpüldüğüm her vedâya bulaştı sıcaklığınız
Payı yok yanar döner hüzünlerin
Aksın iç denizime bırakın aydınlık aklığınız

Yaşamın son sahnesi ilk aldanış, ilk mevsim
Ak göğsüme perdeleri çekmeyin
Kanaryalı gözlerimi fistanımla beslerim

Suçunuzu bir bilseniz, hâlâ sıcak elleriniz
Galatalı huysuz bir çocuk için
Menekşeli kefenime mor bir fiyonk diktiniz

Bana son bir iyilikte bulunun patron hanım
‘Yok bana rahmedecek’ kantonuz da sevinsin
Susun! Cinnetimizi kalbimizde uyutalım

* Ece Ayhan’dan mülhem

Hüseyin Cahit

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: