BAHÇE : ÖZLEM

11/12/2009

BAHÇE Kültür ve Edebiyat Dergisi’nin ÖZLEM Sayısında 87 şiir yer alıyor.


UNUTAMIYORUM

Unut demek kolay gel bana sor bir de
Unutamıyorum işte unutamıyorum
Bir şey var şuramda beni kahreden
Şuramda tam yüreğimin üstünde
Çakılı duran bir şey var
Elimde değil söküp atamıyorum

Dalıp dalıp gidiyor gözlerim derinlere
Kimi görsem biraz sana benziyor
Seni hatırlatıyor şu bulut şu gökyüzü
Şu kayaları döven deniz
Şu hüzünlü melodi şu napoliten şarkı
Bir zamanlar beraber dinlediğimiz

Boyuna seni düşünüyorum durmadan usanmadan
Şimdi diyorum o ne yapıyor acaba
O güzelim gözleri kime bakıyor
O canım elleri nerde
Oysa günler o günler değil
Akşamlar o akşamlar değil
Ve kalan şimdi sadece özlemin gecelerde

Durup durup seni büyütüyorum içimde
Seninle acılar büyütüyorum
Yeni yeni kederler büyütüyorum dayanılmaz
Kirli sular yürüyor iliklerime
Bir zehir karışıyor kanıma anlıyor musun
Bir daha görsem seni diyorum bir daha görsem
Bir gün olsun bir dakika olsun

Unut demek kolay, gel bana sor bir de
Hatırladıkça gözyaşlarımı tutamıyorum
Dilimin ucunda sen; başımın içinde sen
Kader misin, ecel misin nesin sen
Unutamıyorum işte unutamıyorum

Ümit YAŞAR


ÖZLEMLER

Bütün özlemleri bilirim, tattım
Sarısı, mavisi, yeşili, moru;
O diyar, bu diyar demedim gittim,
Bir kısrak oldu gurbet, rengi doru…

Ben askerlikte gördüm vatanı;
Trenlerde üçüncü mevkide –
Epeyce yolculuğum oldu. Hani-
Böyle olmasa, görmezdim belki de…

Gördüm, gördüm de üzüldüm açları
Söğüt gölgesinde cılız cılızdı….
Toprakları, akarsuları, ağaçları,
İnsanları ile yurdum bakımsızdı.

Hâlâ karasapan, hâlâ kağnıydı.
Elimdeki bütün varı halkımın;
Halbuki omcalar üzüm doluydu
İyisini el yiyordu salkımın.

Bütün özlemleri bilirim, tattım
Sarısı, mavisi, yeşili, moru;
O diyar, bu diyar demedim, gittim
Bir kısrak oldu gurbet, rengi doru…

Mehmet KEMAL


BAHÇE Kültür ve Edebiyat Dergisi

01/11/2009

banceG

MAVİ, MAVİYDİ GÖKYÜZÜ

Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı…

Garip, güzel, sonra mahzun
Iıkla yağmur beraber,
Bir türkü ki gamlı, uzun,
Ve sen gülünce açan güller.

Beyaz, beyazdı bulutlar,
Gölgeler buğulu, derin;
Ah o hiç dinmeyen rüzgâr
Ve uykusu çiçeklerin.

Mor aydınlıkta bir çınar
Veya kestane dibinde;
Mahmur süzülen bakışlar
İkindi saatlerinde….

Birden gülümseyen yüzün
Sabahların aynasında
Ve beni çıldırtan hüzün
İki bakış arasında.

Kim bilir imdi nerdesin?
Senindir yine akşamlar;
Merdivende ayak sesin
Rıhtım taşında gölgen var.

Ahmet Hamdi TANPINAR


BAHÇE : Sayı 1

14/09/2009

bahce

SERENAT

Yeşil pencerenden bir gül at bana
Işıklarla dolsun kalbimin içi,
Geldim işte mevsim gibi kapına
Gözlerimde bulut, saçlarımda çiy

Açılan bir gülsün sen yaprak yaprak
Ben aşkımla bahar getirdim sana,
Tozlu yollarından geçtiğim uzak
İklimden şarkılar getirdim sana.

Şeffaf damlalarla titreyen ağır
Goncanın altında bükülmüş her sak;
Senin için dallardan süzülen ıtır,
Senin için, yasemin, karanfil, zambak.

Bir kuş sesi gelir dudaklarından,
Gözlerin gönlümde açan nergisler,
Düşen bir öpüştür dudaklarından
Mor akasyalarda ürperen seher.

Pencerenden bir gül attığın zaman
Işıklarla dolacak kalbimin içi.
Geçiyorum mevsim gibi kapından
Gözlerimde bulut, saçlarımda çiy.

Ahmet Muhip DIRANAS