ALTIN ŞAİRLER ŞİİR SERGİSİ / 9. Yücel Kayıran

15/03/2010

ALTIN ŞAİRLER ŞİİR SERGİSİ / 9. Yücel Kayıran

18 Mart 2010, AKM, ANTALYA

ALTIN PORTAKAL ŞİİR ÖDÜLÜ / 2005


Altın Portakal Şiir Ödülü 2004 : Yücel Kayıran

18/11/2009

YÜCEL KAYIRAN

(Adana, 1964)

Ödüle Değer Görülen Kitap:  “Beni Hiç Göremezsin”

güneş yanığı

yüzümüzdeki leke arzu güneşinden hatıra
sesimdeki girdap
içimden sökülen kökdala

uzun geceler bazen böyle
gövdeme vura vura içerden
uyandırıyorum ya kendimi Necati!
rüyada bana görünenler olmasa
beni uykuya götürenler olmasa
tekrar nasıl dönerim ben kendime Necati!

suçluluk izin vermiyor özgürlük duygusuna
günışığına çıkınca kamaşıyor göz
bakarken güneşin utkusuna
akın var akın, içimden akın
beni güneşe götürüp yakın
güneşe varamayanlar
güneşin uykusuna yakın

sökülerek gidiyor insan
boşluk halinde her durak düşerken benzine
kökleri iç açılarının toplamında
biriken bir krizle gidiyor
öyle akarak dipten dalın benzine
baksalar alev alır, ağır alev
baksalar güneşini yitirmişin benzine

doluluk yok bizim gecemizde
içimizde büyürdü güneş
sayrılık hatırlamadı ulkusunu sesimizde
çok seneler geçti, geçmedi
öyle memnun ki yerinden
sadece “keşke”lerdi beliren gönümüzde

böyle çıktıkça dünyadaki yerimden
gölgeler neden kısalıyor içimde
bilen yok ne yapacağımı kayg› belirdiğinde
kefilim yok! yok kelimelerden başka
yok olan bu güneş tutulmasında
şimdi tekrar nasıl dönerim ben kendime

Bu cıvayı kim koydu kalbimize Necati?

beni hiç göremezsin !

hafızadır !
benim aklıma beladır

gözlerini gördüm
kalbimde kara noktadır !

sesini duydum
hançeremde yaradır !

yüzüne baktım
tenimde bedduadır !

beklemezsin böyle bir kara !
duymak istemezsin !

ben suya benzemem !
ateşe benzemem ben !
havaya toprağa benzemem !

bilemezsin gidersem !

beni hiç göremezsin !

Yücel KAYIRAN